Nie uczymy się na własnych błędach!!!
5 Powrót do zwykłej działalności.
W tym okresie, jako bardzo młody człowiek znałem odpowiedzi na wszystkie pytania (znasz kogoś, kto nie znał?). Potrzebowałem pieniędzy, robienie fortuny pochłonęło mnie bez reszty i szybko stało się to moją obsesją. W ciągu dwóch lub trzech lat moja entuzjastyczne badania i wyniki nie tylko poszły w zapomnienie, ale przez pięć czy sześć lat moja praca nad regeneracją organizmów mogła równie dobrze nigdy nie zostać wykonana. Co za amnezja pamięci ambitnego młodzieńca szlajającego się na ścieżkach "wielkiego biznesu".6. Ten sam błąd - dwukrotnie!
Wyniki? Naturalnie takie, jakich można się było spodziewać. Załamanie nerwowe u progu spełnienia moich ambicji.Lekarz w Londynie, gdzie pracowałem w tym czasie, przybył do mego apartamentu. Oznajmił, że mam dwie możliwości wyboru. Jeśli zdecyduję się na kontynuację mojej ambitnej kariery, szybko ją zakończę. Z drugiej jednak strony, gdy pojadę za granicę, zaprzestanę wszelkiej aktywności zawodowej, całkowicie w zamian wypoczywając przez dziewięć albo dwanaście miesięcy, być może stanę na nogi.
Podczas tej rozmowy, mającej miejsce w moim pokoju, lekarz dostrzegł fotografię obrazu lasu na moim biurku. Zapytał, czym był wykonany i co przedstawia. Powiedziałem mu, że to powiększenie 35 milimetrową migawką piórka i tuszu, które zrobiłem w Brukseli jakiś rok wcześniej. Potem wyznałem, że przez większą część poprzednich dziewięciu czy dziesięciu miesięcy często czerpałem radość z tworzenia, wielokrotnie pracując do trzeciej nad ranem. Aha, odparł, twoje kłopoty to nie tylko przepracowanie biznesowe i dieta ale brak wypoczynku i snu. Jedź do Brytanii, na północy Francji i zatrzymaj się w zwykłym gospodarstwie wiejskim, by jeść świeżą żywność, którą produkują i przygotowują.
7. Vive La Carotte!
Zdecydowałem posłuchać lekarza, popakowałem wszystkie swoje rzeczy domowe i umieściłem w przechowalni, inne spakowałem na długi pobyt we Francji.Po przyjeździe na miejsce kilka pierwszych dni rozglądałem się w okolicy Dinan i St. Brieruc lecz obydwie miejscowości były zbyt duże dla mnie. Taksówkarz woził mnie po okolicy i kiedy dojechaliśmy na obrzeża wioski Pontivy spotkałem czarującą parę mieszkającą na rodzinnej farmie. Zgodzili się ugościć mnie za około 2 dolary tygodniowo (we francuskiej walucie, oczywiście). Gospodarstwo znajdowało się w wygodnej do pieszego pokonania odległości od wioski Pontivy. Wioska liczyła około 400 - 500 mieszkańców, spodziewam się, że od tamtych czasów rozrosła się do wielkości całkiem sporego miasta. Na dodatek było niedaleko do rzeki Aulne, gdzie mógłbym wędkować.
| BEGNE Bernard - Pontivy i Dolina Blave. |
8. Fenomenalna Marchew.
Dolce far niente - słodkie nicnierobienie - pochłonęło mnie bez reszty. Zauważyłem, że wzmocniłem się trochę.Jednego dnia moja gospodyni szykowała warzywa w kuchni i obierała marchew. Obserwując ją zauważyłem soczystość korzeni marchewki, mimo, że nie nie były one w żadnej wodzie. Zapytałem kobietę, czy mogę później wykopać trochę marchwi z ogrodu i i użyć jej obieraczki. Zgodziła się z zadowoleniem, choć pewnie pomyślała, że to jakiś dziwny brytyjski pomysł!
9. Złamanie marchewkowego kodu.
Tego popołudnia obrałem z pół tuzina dużych marchwi a następnie starłem ją i pulpę wycisnąłem przez czystą płócienną ścierkę do wycierania naczyń. Tą prostą metodą (zapomniawszy o moich poprzednich doświadczeniach sprzed kilku lat) otrzymałem w krótkim czasie pełny kubek wspaniałego soku. Myślę, że tak został zainicjowany wstęp do zbudowania sokowirówki!
Przez następne dni wyciskałem sok i dla siebie i dla moich gospodarzy. Wyraźnie zasmakowali w tym słodkim napoju tak samo jak i ja. Codzienny zwyczaj wypijania soku z marchwi wyraźnie przyspieszył moją rekonwalescencję i powrót sił witalnych. Nienaturalny i niepotrzebny nadmiar kilogramów zniknął. W rezultacie powróciłem do Londynu, nie po dziewięciu miesiącach, jak mi lekarz przepisał, ale po ośmiu tygodniach. Nie trzeba dodawać, że był on zdumiony i moim powrotem i moim wyglądem. Jeszcze bardziej go zdumiała metoda powrotu do zdrowia i uznał moją rekonwalescencję za fenomenalną.




Komentarze
Prześlij komentarz
Twoje opinie i przemyślenia są dla mnie cenne. Dziękuję! Julia Gulcz